سامانه شیردوش گاوداری از نظر باکتری ها تحت تأثیر سه منبع است: گاو، آلودگی محیطی و تجهیزات شیردوشی
گاو ممکن است به ورم پستان بالینی یا تحت بالینی مبتلا باشد. در گله هایی که تشخیص ورم پستان خوب است، شیر تمام گاوهای مبتلا به ورم پستان بالینی وارد مخزن شیر نمی شود. پس این نمی تواند یک عامل مسبب باشد. شیر گاوهای مبتلا به ورم پستان تحت بالینی وارد مخزن می شود مگر اینکه گاودار به طور ویژه ورم پستان را تشخیص دهد و شیر را جدا کند. برخی از افراد شیر حاوی شمار سلول بدنی بالا را جدا می کنند و آن را به گوساله های نر می خورانند. این روش برای پائین نگه داشتن شمار سلول بدنی مخزن شیر مفید واقع می شود.
آلودگی محیطی معمولاً زمانی رخ می دهد که آماده سازی سرپستانک به خوبی انجام نشود. سال ها پیش یکی از گاوداران باتجربه و موفق عقیده ای داشت مبنی بر اینکه. اگر سرپستانک گاو به اندازه ای تمیز نباشد که بتوانید آن را در دهان خود قرار دهید، در نتیجه نباید خرچنگی را به سرپستانک وصل کنید. همچنین چنانچه خرچنگی روی فضولات بیافتد و فضولات وارد لاینر شود، سرپستانک می تواند به فضولات آلوده شود.
تمامی اقدامات احتیاطی را برای مدیریت صحیح سالن شیردوشی انجام دهید. روند شستن سامانه شیردوش گاوداری را به طور صحیح انجام دهید یا شیر را به طور مناسب خنک کنید. در غیر این صورت دستگاه شیردوشی و مخزن می توانند باعث بروز مشکلاتی شوند. اکثر سامانه های مدرن، شستشو دهنده های خودکار دارند که می تواند به حذف خطاهای انسانی کمک کند. البته به شرط اینکه سامانه خوب کار کند و مواد شوینده دستگاه تمام نشده باشد.
نقش آزمایش های انجام شده روی شیر در آزمایشگاه ها، در کمک به مشخص کردن قسمت های مشکل دار باارزش می باشد. وجود میزان بالای باکتری های مقاوم در برابر حرارت نشان می دهد که شستشو به خوبی انجام نشده است. شمار بالای کولیفرمی، آلودگی محیطی را نشان می دهد. وجود میزان بالای باکتری های سرمادوست نشان می دهد که در مخزن شیر مشکلاتی وجود دارد. باکتری شناسان می توانند باکتری های مسبب ورم پستان در گاو را تشخیص دهند. نمونه هایی از شیر مخزن برای آنالیز ارسال شد. نتایج نشان داد که شمار کولیفرمی پائین است زیرا غوطه ور سازی سرپستانک در قبل از دوشش به خوبی انجام می شد. شمار باکتری های سرمادوست پائین بود و میزان باکتری های مسبب ورم پستان چشمگیر نبود. با این وجود، دامنه شمار باکتری های سرمادوست بین 400 تا 960 بود (باکتری هایی که طی روند پاستوریزاسیون باقی بمانند) در حالی که میزان شمار باکتریایی هدف 175 بود. در حقیقت، هنگامی که شستشوی شیردوش ها به خوبی انجام شود میزان شمار باکتری های گرمادوست 40 یا 50 خواهد بود.
با مشاهده روند شیردوشی تا انتها، می توان شستشوی شیردوش ها را مشاهده کرد و اقداماتی انجام داد و اطلاعات را ثبت کرد. در این گاوداری، گاوها در یک سالن شیردوشی 40 تایی دو طرفه دوشیده می شوند. دستگاه آب گرم کن 20 سال قبل نصب شده بوده است و یک سال قبل از آن ترموستات آن دچار مشکل شده بوده! دمای آب خارج از دستگاه آب گرم کن مورد بررسی قرار گرفت. دما 80 درجه سانتیگراد بود در حالی که انتظار می رفت دما نزدیک 90 درجه سانتیگراد باشد. این نشان دهنده این است که ترمواستات مجدداً خراب است و باید تعویض گردد. در همین حال کارگر شیردوش در حال شستشوی شیردوش بود. او در مرحله اول 400 لیتر آب سرد را برای باقیمانده های شیر در لوله به جریان درآورد. او در حالی که این کار را انجام می داد لوله آب گرم را پر کرد. زمانی که تمام لوله با آب گرم پر شد، دما به 78 درجه سانتیگراد کاهش یافت و دما در اواخر جریان اولیه آب در لوله اطراف شیردوشی مجدداً به 59 درجه سانتیگراد کاهش یافت.
بعد از سه دقیقه چرخش آب، آب تا 63 درجه سانتیگراد سرد شد. در انتهای شستشو (بعد از 5 دقیقه) دما به 55 درجه سانتیگراد کاهش یافت. کارگر شیردوش، 200 لیتر آب سرد را به همراه هیپوکلریت به عنوان ضدعفونی کننده به چرخش درآورد.
ضدعفونی کننده ها نسبت به دما حساس هستند و باید به مدت 5 تا 8 دقیقه در دمای بین 70 تا 80 درجه سانتیگراد به چرخش درآیند. هنگامی که آب گرم در جریان است شما نباید بتوانید لوله ها را در دست نگه دارید. دمای آب هنگامی که دستگاه شیردوش شسته می شد ولرم بود. چنین دمای پائینی نمی تواند برای ضدعفونی کردن شیردوش مؤثر واقع شود.
غلظت زیاد مواد ضدعفونی کننده می تواند باعث پوسیدگی اجزای سامانه شیردوش گاوداری شود
غلظت مواد ضدعفونی کننده مورد بررسی قرار گرفت. از سوی کارگر شیردوش، مواد ضدعفونی کننده به میزان دو برابر توصیه شده و هیپوکلریت به میزان 4 برابر توصیه شده، مورد استفاده قرار می گرفت. مدتی قبل یکی از اتصالات پلاستیکی مورد تعویض قرار گرفته بود. هنگام تعویض آن پی برده شده بود که درون آن اتصال را رسوب سیاه رنگی پوشانده بوده است. علت آن می تواند غلظت بسیار بالای هیپوکلریت باشد!
طی روند شستشوی شیردوش، با کارگر متصدی شستشو صحبت شد. از او خواسته شد که کل دستگاه برای زدودن چربی ها و پروتئین ها با آب گرم شستشو داده شود. شستشو باید تا زمانی که آب شستشو کاملاً شفاف شود دامه یابد. متصدی شستشو می گفت چون آب گرم به اندازه کافی وجود ندارد پس این امکان نیز وجود ندارد!
برای ارزیابی این موضوع، آب گرم باقیمانده دستگاه آب گرم کن، بعد از روند شستشو تخلیه گردید. مقدار آن 150 لیتر اندازه گیری شد که به طور واضحی برای شستشو با آب گرم کافی بود. به کارگر متصدی شستشو همچنین توصیه گردید که دستگاه های اندازه گیری جریان شیر به طور دستی تمیز شوند زیرا کثیف شده بودند و جرم و کثیفی در آنها گیر کرده بود.
کارگر متصدی شستشو، دمای آب گرم را بعد از تعویض ترموستات کنترل کرد. آب با دمای 90 درجه سانتیگراد از دستگاه آب گرم کن خارج شد. آب در دمای بین 70 تا 80 درجه سانتیگراد در کل چرخه شستشو جریان پیدا کرد که مدت آن به 8 دقیقه رسانده شد. سپس 200 لیتر آب ترکیب شده با هیپوکلریت برای ضدعفونی کردن سالن شیردوش به کار برده شد.
با مدیر گاوداری توافق شد که بر مبنای روند اجرایی استاندارد، ظروف کالیبره شده جدید برای اندازه گیری دقیق مواد شیمیایی خریداری شود. ضمن آنکه برنامه آموزش تشخیص ورم پستان برای کارکنان در نظر گرفته شود.
مدتی بعد و پس از انجام مجموعه ای از اقدامات، میزان باکتری های تشخیص داده شده در دستگاه باکتو اسکن کاهش یافته بود. علاوه بر آن نمونه های شیر مخزن به آزمایشگاه برده شد تا اطمینان حاصل شود که میزان باکتری های مقاوم در برابر گرما تا میزان سطح هدف کاهش یافته است. حل مشکلات مربوط به باکتو اسکن می تواند کاملاً چالش آور باشد اما نتایج آزمایشگاه خوب، انجام این کار را آسان تر می کند.